Streszczenie Kwiatków św. Franciszka

Zaczyna się pochwała stworzenia, którą wyśpiewał święty Franciszek złożony chorobą u św. Damiana

Pochwalony bądź, Panie, z wszystkimi swymi twory,
Przede wszystkim z szlachetnym bratem naszym, słońcem,
Które dzień stwarza, a Ty świecisz przez nie; (...)
Pochwalony bądź, Panie, przez brata naszego, księżyc, i nasze siostry, gwiazdy;
Tyż ukształtował je w niebie jasne i cenne, i piękne.
Pochwalony bądź, Panie, przez brata naszego, wiatr,
I przez powietrze, iczas pochmurny i pogodny, i wszelki, (...).

Cytat ten najlepiej oddaje charakter całego tekstu. Jest to hymn ku czci boskiej – a moc Boża objawia się w świecie, w przyrodzie. Ponieważ człowiek jest elementem tej przyrody, to z nim również chwalą Boga słońce, księżyc, gwiazdy, powietrze. Dalej przywołane są przez św. Franciszka: woda, ogień, matka ziemia i jej plony, ci, którzy przebaczają dla miłości Bożej i znoszą słabość i utrapienie. Chwalić Boga ma także śmierć cielesna, która ludziom żyjącym w łasce nie wyrządzi krzywdy... Czytaj dalej: Kwiatki św. Franciszka - streszczenie

Zobacz także inne artykuły w serwisie: Kwiatki św. Franciszka

Kim chcesz zostać?

autor:

Magdalena Frankiewicz-Piórek -

Wersja do druku Wyślij

Wyślij znajomemu Wyślij

Popraw/rozbuduj artykuł

Komentarze
artykuł / utwór: Streszczenie Kwiatków św. Franciszka

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)

Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz: