Chocia niewiele ia posiadam Mienia, którego bych mógł zażyć, Póki rozumu pełnią władam, Z tego, czem raczył mnie obdarzyć Bóg (ludzie mało!), w mey niedoley Spisuję ów testament walny, Na znak ostatniej moiey woley, Iedyny i nieodwołalny.
- klp.pl bez reklam, 30 dni tylko 1,22 zł. Zamów teraz!
XXII
Żałuję czasu mey młodości - - Barziey niż inny iam weń szalał! - Aż do mych lat podeszłych mdłości Iam pożegnanie z nią oddalał; Odeszła; ba, ni to piechotą, Ni konno; pomkła iako zaiąc; Tak nagle uleciała oto, Nic w darze mi nie ostawiając.
XXV
Zaiste, nieraz miłowałem Y miłowałbym jeszcze chętnie; Lecz serce smutne z wygłodniałym Brzuchem, co skwierczy zbyt natrętnie, Odwodzą mnie z miłosnych drożek. Ktoś inny, syty, swey ochocie Folguje za mnie - Amor-bożek W pełnym wszak rodzi się żywocie!
XXVIII
Dnie moie tako się rozbiegły Iako, Hiob mówi, w lnianem płótnie Nitki, gdy słomy garść zażegłey Tkacz przytknie doń; y żar okrutnie Wnet strawi płótna sztukę całą, Niedoszły ludzkiey szmat odzieży... Nic mi iuż ciężkiem się nie zdało, Śmierć bowiem wszytko wnet uśmierzy...
Ballada o paniach minionego czasu
Powiedz mi, gdzie y w iakiey ziemi Iest Flora, rzymska krasawica; Archippa, cud między cudnemi, Tais, stryieczna iey siestrzyca? Ty, Echo, co zgłos wracasz skory, Gdy pomknie nad strumienia biegi, Mów, gdzie są Piękne dawnej pory?... Ach, gdzie są niegdysieysze śniegi!
Powiedzcie, kędy iest uczona Helois, dla miłości którey Abeylart Piotr, zmienion w kapłona, Żal swóy w klasztorne zamknął mury? Podobnież, gdzie ta monarchini, Co, śmiertelnemi szyiąc ściegi Worek, gachowi grób zeń czyni?... Ach, gdzie są niegdysieysze śniegi!
Królowa Blanka, iak liliia, Syrenim głosem zawodząca, Berta o wielkiej stopie, Liia, Bietris, Arambur, Alys wrząca, Iohanna, co w mężczyźńskiej szacie Anglików gnała precz szeregi, Gdzież są? Wy mówcie, ieśli znacie... Ach, gdzie są niegdysieysze śniegi!
Wersja do druku 
Wyślij znajomemu 
Popraw/rozbuduj artykuł
